H Εdith Piaf είναι ίσως η σημαντικότερη παρουσία της γαλλικής σκηνής των βαριετέ. Η μικροκαμωμένη της φιγούρα υστερούσε μπροστά στη μαγευτική της φωνή με τη γλυκιά χροιά και το δραματικό ύφος στα μάτια.Η σπουδαία Γαλλίδα τραγούδησε για τον έρωτα, τη λύπη, το μίσος και τη χαρά, τα συναισθήματα αυτά κυριαρχούσαν στη ζωή της.Η μικροκαμωμένη Εdith Giovanna Gassion απέκτησε το ψευδώνυμο Piaf – στην παριζιάνικη αργκό σημαίνει σπουργίτι – μετά από παρότρυνση του Louis Leplée,διευθυντή του πιο κομψού καμπαρέ στα Ηλύσια Πεδία, που της έδωσε την πρώτη της δουλειά σε νυχτερινό κέντρο. Η καλλιτεχνική της ταυτότητα ενέκρινε τραγούδια που εξιδανίκευαν τη ζωή της στους δρόμους, τονίζοντας την εσωτερική της δύναμη και απορρίπτοντας τις comme-il-faut συμπεριφορές των Γάλλων της εποχής.

Το 1932 ερωτεύτηκε τον  Louis Dupont, με τον οποίο απέκτησε μία κόρη, τη Marcelle.Ο Dupont της απαίτησε να εγκαταλείψει το τραγούδι και να βρει μία κανονική δουλειά. Οι καυγάδες ήταν συχνοί για το θέμα αυτό, με αποτέλεσμα γρήγορα οι δυο τους να τραβήξουν διαφορετικούς δρόμους. Η μικρή Marcelle έζησε με τη μητέρα της,η οποία συχνά την άφηνε μόνη της,λόγω της δουλειάς της.Χωρίς ουσιαστική μητρική φροντίδα,η μικρή Marcelle έφυγε γρήγορα από τη ζωή,σε ηλικία δύο χρονών,την εποχή που η μητέρα της άρχισε να γνωρίζει τη δόξα,τραγουδώντας στα μεγαλύτερα music-hall του Παρισιού.Όταν ξέσπασε ο B’ Παγκόσμιος Πόλεμος, η λεπτοκαμωμένη Edith Piaf ήταν ήδη διάσημη. Μία φωνή που παρηγορούσε τους Γάλλους στα δύσκολα εκείνα χρόνια.Τα επόμενα χρόνια έκανε περιοδείες στην Ευρώπη, στη Νότια Αμερική και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το απλό, δωρικό – δραματικό της ύφος και η βραχνή, τρυφερή φωνή, την έκαναν παγκόσμια αγαπητή. Είχε επιλέξει να ζει άνευ όρων και να ορίζεται μόνο από τα συναισθήματα της, γεγονός που την έκανε επιρρεπή στην κατάχρηση.Στις 18 Σεπτεμβρίου του 1946 εμφανίζεται στο θέατρο “Μαρίκα Κοτοπούλη” για να δώσει την πρώτη της συναυλία στην Ελλάδα. H 31χρονη τότε Piaf γοητεύεται από τον 25χρονο ηθοποιό,Δημήτρη Χόρν,που είχε πάει να παρακολουθήσει τον θρύλο της γαλλικής μουσικής επί σκηνής.Μετά από την πρώτη τους συνάντηση ξεκινάει μία μονόπλευρη πολιορκία.Δύο μέρες μετά,στις 20 Σεπτεμβρίου του 1946,η Piaf γράφει μια 4σέλιδη επιστολή στον Δημήτρη Χορν ή Τάκη,όπως της άρεσε να τον αποκαλεί, ζητώντας του απεγνωσμένα να πάει να τη βρει στο Παρίσι.

 

Ο Πέτρος Βέργος, έβγαλε σε δημοπρασία τις ερωτικές επιστολές που έστελνε η γνωστή τραγουδίστρια στον αγαπημένο ηθοποιό:”Σ’ αγαπώ όπως δεν αγάπησα ποτέ κανέναν, Τάκη, μη μου πληγώσεις την καρδιά!…”Ο Πέτρος Βέργος αναφέρει στον Guardian: “Δεν θα μάθουμε ποτέ πώς ένιωθε ο Χορν για την Piaf,αλλά αυτά τα χειρόγραφα αποδεικνύουν ότι ήταν κεραυνοβόλος έρωτας για την Piaf.”

Στις αρχές της δεκαετίας του ’60, λυτρώθηκε από το ανεκπλήρωτο πάθος της για τον Έλληνα ηθοποιό όταν γνώρισε τον έρωτα στο πρόσωπο του Θεοφάνη Λαμπούκα. Ο κατά είκοσι χρόνια μικρότερός της κομμωτής και τραγουδιστής απέκτησε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Théo Sarapo.Η είδηση του γάμου,έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία, αφού η διαφορά ηλικίας ήταν αρκετά μεγάλη.Η απάντησή τους δόθηκε με το τραγούδι “À quoi ça sert l’amour?”. (Ποιο είναι το νόημα της αγάπης;). H Piaf βρισκόταν ήδη στη δύση της καριέρας και της ζωής της, αφού τη δεκαετία του ’50 είχε χτυπηθεί από ανίατο καρκίνο στο ήπαρ και 10 χρόνια μετά είχε εθιστεί στη μορφίνη.Με τον Sarapo παντρεύτηκαν τον Οκτώβριο του 1962 αλλά τους χώρισε ο θάνατος της πρώτης, ένα χρόνο μετά,την ίδια μέρα με τον φίλο της,Jean Cocteau.Η Piaf έσβησε στα 48 της χρόνια από κίρρωση και άφησε στον σύζυγό της το μύθο της και πολλά χρέη.Ο αρχιεπίσκοπος του Παρισιού αρνήθηκε να την κηδέψει λόγω της “αμετανόητης και αμαρτωλής ζωής της”. Τελικά, την έθαψαν στο παρισινό κοιμητήριο Père-Lachaise,δίπλα στον τάφο της 2χρονης κόρης της,που είχε χάσει από μηνιγγίτιδα και του πατέρα της,ενώ στην κηδεία της παρευρέθηκαν πάνω από 100.000 άνθρωποι.

Οκτώ χρόνια μετά, ο Sarapo έσμιξε ξανά με την “αιώνια αγάπη” του μετά από ένα τροχαίο ατύχημα, σε ηλικία μόλις 34 ετών(26.01.1936-28.08.1970). Ετάφη δίπλα στην Piaf. Η επιγραφή πάνω στον κοινό τους τάφο γράφει στα γαλλικά: “Η αγάπη τα κατακτά όλα”.