“Στην αρχή φανταζόμουν αλλιώτικο τον έρωτά μου για την γυναίκα αυτήν. Πιο ομαλό, πιο ήσυχο, ίσως πιο κοινό. Μα, είναι τραγικός.” Αυτά τα λόγια του Ίωνα Δραγούμη, αποτελούν μία μικρή περιγραφή της θυελλώδης σχέσης του με την ηθοποιό, Μαρίκα Κοτοπούλη. Μίας σχέσης που κράτησε 12 ολόκληρα χρόνια και ξεκίνησε περίπου στα μέσα του 1908, – ένα χρόνο, μετά τον χωρισμό του με την Πηνελόπη Δέλτα.

Ο περίφημος πλατωνικός έρωτας του Δραγούμη με τη δεύτερη, τον είχε σημαδέψει μάλιστα τόσο πολύ, που πίστευε ότι δεν θα ερωτευόταν ποτέ ξανά…Ήταν Μάρτιος του 1905 και στο θέατρο “Ζιζίνια” παρουσιαζόταν η Ορέστεια του Αισχύλου. Η βραδιά είχε ξεκινήσει μάλλον άσχημα για τον Ίωνα, καθώς είχε συναντήσει εκεί την πρώην αγαπημένη του με τον σύζυγό της. Αφού μίλησαν για λίγα λεπτά, κάθισε ο καθένας στη θέση του, συνεχίζοντας αυτόν τον “βασανιστικό διάλογο” μονάχα με τα μάτια. Η παρέα του στενού του φίλου Κωνσταντίνου Καβάφη δεν έδειχνε να τον παρηγορεί, και για μία στιγμή πέρασε από το μυαλό του η ιδέα να φύγει, αλλά δεν είχε χρόνο καθώς η παράσταση ξεκινούσε σε λίγα λεπτά. “Προς σας θεοί, την προσευχή μου τώρα υψώνω…” Ο Δραγούμης τινάχθηκε από τη θέση του σαν να έβγαινε από λήθαργο. — “Ποια είναι αυτή η φωνή”, ρώτησε σαστισμένος τον Καβάφη που καθόταν πλάι του. — “Αυτή, Ίων, είναι η Κοτοπούλη”. Ο Δραγούμης έβγαλε το μαντίλι του και σκούπισε το ζεστό μέτωπο του. Η Πηνελόπη Δέλτα, λίγα μέτρα πιο μακριά, προσπάθησε να βρει το βλέμμα του. Δεν τα κατάφερε,αυτή τη φορά. Ο Ίων είχε ήδη “μαγευτεί” από τη μικρόσωμη θεατρίνα.

Θα ήταν όμως, τρία χρόνια αργότερα.Όταν η Κοτοπούλη πάτησε τα 21, ο Δραγούμης της έστειλε μαζί με μία θάλασσα από τριαντάφυλλα και μία κάρτα η οποία έγραφε “Σας περιμένω σε μία ώρα για να πάμε για βαρκάδα στον Βόσπορο”. Εκεί, ο Ίων της μιλούσε με ζεστασιά και τρυφερότητα. Η Μαρίκα, από την άλλη, του απαντούσε κοφτά, ειρωνικά και πολλές φορές αινιγματικά, ενώ οι ερωτήσεις της για τη σχέση του με την Δέλτα είχαν αρχίσει να τον ενοχλούν.

— “Έχεις παράσταση σε πέντε ώρες. Ας επιστρέψουμε”, της λέει.

— “Ας μη γυρίσουμε πίσω”, του απαντάει εκείνη.

— “Και δε φοβάσαι μήπως ο ερωτύλος πρόξενος σε βιάσει μες στη μέση του Βοσπόρου;” της αποκρίνεται -φανερά εκνευρισμένος.

— “Δεν βολεύει η βάρκα, Ίων” του αποκρίνεται προκλητικά η Μαρίκα. “Θα βουλιάξουμε στα προκαταρκτικά”.

Το ίδιο βράδυ έκαναν έρωτα. Ήταν, ουσιαστικά, η αρχή της σχέσης τους. Μίας σχέσης που μπορεί να χαρακτηριζόταν από πολλές πράξεις. Η Κοτοπούλη ήταν ήδη αρραβωνιασμένη με έναν άλλον άντρα. Ίσως του άρεσε να βασανίζεται, καθώς η Κοτοπούλη δεν θα δίσταζε ούτε τα επόμενα χρόνια να κοιμάται και με άλλους άντρες. Κανένας, άλλωστε, από τους δυο τους δεν άνηκε στο μονογαμικό είδος. Ναι, ήταν πράγματι μία παράξενη σχέση.Οι κολασμένοι έρωτες, όμως, δεν έχουν κανόνες και αυτό το γνώριζαν καλά και οι δύο.

Τι είχε απογίνει ο αγνός έρωτάς του για την Πηνελόπη Δέλτα; Όπως γράφει η ίδια, ο Ίων δεν είχε ανάγκη πια από τους ρομαντισμούς της. “Έχει τη λογικότερη αλήθεια τούτης (Κοτοπούλη), που όλα τα καταλαβαίνει. Τα όργια, τις απάτες, την έλλειψη ιδανικού, τη μικροχαρά της στιγμής, την απόλαυση κάθε αισθήσεως, την άμεσο εκτέλεση κάθε επιθυμίας. Το ψέμα, την κωμωδία, την προσποίηση, που τσαλαπατά αρχές και χρέη. Και ένα θεό λατρεύει, την απόλαυση της στιγμής”.

Η Δέλτα -όπως και πολλοί άλλοι- υποστήριζε πως η Κοτοπούλη έπαιζε μαζί του. Τη μία μέρα τον αγνοούσε και την άλλη του έκανε τρομερές σκηνές ζηλοτυπίας – ακόμη και στη μέση του δρόμου. Κάποτε πήγε επίσκεψη στο σπίτι μίας γειτόνισσας και η Κοτοπούλη του έκανε τέτοια σκηνή, που μόνο στο θέατρο μπορούσε να δει κανείς. “Φοβήθηκα πως θα την έχανα”, γράφει ο ίδιος στο ημερολόγιό του. “Πόνεσα τραγικά και την αγάπησα, όπως ποτέ άλλοτε. Την παρακάλεσα χωρίς καμιά περηφάνεια, ενώ εκείνη κρατούσε τη δική της, φώναξα, θύμωσα, έπεσα στα πόδια της. Τέλος με φίλησε. Μου χάρισε τον κόσμο εκείνη τη στιγμή”. Οι δυο τους δεν απέκτησαν ποτέ παιδιά. Δεν πρόλαβαν καν να παντρευτούν. Όταν ήθελε ο Δραγούμης, δεν ήθελε η Κοτοπούλη. Όταν ήθελε η Κοτοπούλη δεν ήθελε ο Δραγούμης, ή μάλλον η οικογένειά του. Και όταν το ήθελαν και οι δυο, δολοφονήθηκε ο Ίων. Για την εκτέλεσή του από του βενιζελικούς, η Κοτοπούλη έμαθε 23 μέρες αργότερα. Της είχαν πει ότι ήταν στην εξορία, της έκρυβαν τις εφημερίδες και μονάχα όταν αποφάσισε η ίδια να επισκεφθεί τον Βενιζέλο για να της δώσει εξηγήσεις, της το αποκάλυψαν. Τραγική φιγούρα. Σαν την Ηλέκτρα την ώρα που της ανακοινώνουν τον θάνατο του Ορέστη. Όρμηξε στο πάτωμα. Άρχισε να γδέρνει με τα νύχια της τα σανίδια. Αίματα. Ουρλιαχτά. “Το αγριμάκι”, όπως συνήθιζε να την αποκαλεί ο Δραγούμης, θα έμενε έτσι ανήμερο, μέχρι το τέλος της ζωής του.

Πέντε χρόνια αργότερα, και καθώς η Μαρίκα Κοτοπούλη ήταν πια παντρεμένη με τον Γιώργο Χέλμη, έκανε μόνη της κάποια ταξίδια στην Ευρώπη. Σε πολλά από αυτά τα μέρη, είχε πάει με τον Δραγούμη. Έτσι, στην Ιταλία και πιο συγκεκριμένα στη Ρώμη, στη βίλα Μποργκέζε, θα αντικρύσει για τελευταία φορά τα σκαλισμένα ονόματά τους στο μαρμάρινο παράπετο. “Ίων-Μαρίκα”. Αυτός ο έρωτας δεν είχε ξεχαστεί. Για την ακρίβεια, δεν θα ξεχαστεί ποτέ, όπως συμβαίνει άλλωστε με όλους τους μεγάλους έρωτες.

Απόσπασμα από την τηλεοπτική σειρά “Η Εκτέλεση” βασισμένη στη ζωή του Ίωνα Δραγούμη.