Με θυμάμαι…καλοκαιρινές διακοπές,στο σαλόνι ενός ξενοδοχείου,μπροστά στην οθόνη της τηλεόρασης,το μπάνιο στη θάλασσα μπορούσε να περιμένει…Ο χώρος γέμισε ασφυκτικά από κόσμο μέσα σε λίγα λεπτά.29 Ιουλίου 1981.Ο γάμος της Λαίδης Νταϊάνα με τον πρίγκιπα Κάρολο,πρώτο διάδοχο του Βρετανικού θρόνου.Η 20χρονη Νταϊάνα έγινε η Πριγκίπισσα της Ουαλίας στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Παύλου.750.000.000 άνθρωποι παρακολούθησαν τον παραμυθένιο γάμο,μέσα από ένα παγκόσμιο τηλεοπτικό δίκτυο ενώ 600.000 θεατές πλημμύρισαν τους γύρω δρόμους για να πάρουν μια γεύση από το ζευγάρι καθ’ οδόν προς την τελετή.Στο βωμό,η Νταϊάνα αντέστρεψε κατά τύχη τη σειρά των δυο πρώτων ονομάτων του Καρόλου λέγοντας “Philip Charles” Arthur George,δεν ανέφερε ότι θα “υπακούει”σε αυτόν,γεγονός που προκάλεσε σχόλια εκείνη την εποχή και το μυαλό μας,σαν ταινία με δικό μας μοντάζ,κρατάει το υλικό που μας άγγιξε περισσότερο.Το νυφικό αξίας 9.000 λιρών με ένα σύννεφο από τούλι 25 ποδιών,η χρυσή άμαξα,η μοναδική τιάρα,η Βρετανική αριστοκρατία,και εγώ προσπαθούσα να καταλάβω αν είναι πραγματικά ευτυχισμένη όπως οι δικές μου πριγκίπισσες,στα αγαπημένα μου παραμύθια.Η Νταϊάνα ήρθε και εγκαταστάθηκε κι εκείνη στην ίδια θέση.Σαν τις κούκλες.Πριν ακόμα τσαλακωθούν οι ροζ κορδέλες από τις παιδικές της puentes,και τα μάγουλά της χάσουν το φυσικό ροζ χρώμα τους,πριν αποφασίσει τι είναι”έρωτας”,και τι “αγάπη”,παντρεύτηκε τον Διάδοχο της Αγγλίας.Κανείς μας δεν ξέρει την συνέχεια των παραμυθιών μέχρι να ανακαλύψει το τέλος…Η Νταϊάνα δεν αγαπήθηκε με τον τρόπο που ονειρεύτηκε.Απέκτησε δύο παιδιά,που όμως δεν μπορούσε να βλέπει πάντα όσο ήθελε,υπό το αυστηρό πρωτόκολλο του Παλατιού.Μονίμως κυνηγημένη,από ένα στρατό paparazzi,που καιροφυλακτούσαν σε κάθε της κίνηση.

Αφιερώθηκε στο φιλανθρωπικό της έργο,και αναζήτησε την αγάπη με τον πιο άχαρο και “άτσαλο”τρόπο σε ακατάλληλους παρτενέρ.Δεν ξεπέρασε ποτέ ότι ο σύζυγός της ήταν βαθιά ερωτευμένος και αφοσιωμένος σε μια άλλη γυναίκα.Η ζωή,του χαμογέλασε περισσότερο τελικά.31 Αυγούστου 1997.Ένα ακόμα ζεστό καλοκαίρι,όλοι πάλι μπροστά σε μία οθόνη.Δεν υπήρχε διαδίκτυο,δεν υπήρχαν ψευδείς ειδήσεις.Μόνο πραγματικές.Ο θάνατος και η κηδεία της,έκαναν την μεγαλύτερη τηλεθέαση ανά τον κόσμο όπως και ο γάμος της.Τραγική ειρωνεία. Θλίψη…Το “Ρόδο της Αγγλίας”,δεν σταμάτησε να ευωδιάζει και να αναμετριέται με την ιστορία.23 χρόνια μετά,πορεύεται αδικαίωτη στο χρόνο,χωρίς να έχει εκπληρώσει την επιθυμία μας.Ότι “εκείνοι έζησαν καλά,κι εμείς καλύτερα”…

Ίσως τελικά να μην υπάρχουν παραμύθια.Αλλά πως μπορεί κανείς να ζήσει χωρίς αυτά;Πεθαίνουν αλήθεια οι Πριγκίπισσες; Τις ξεχνάμε; Την ξεχάσαμε; Όχι! Την αγάπη δεν την λησμόνησε ποτέ κανείς…κι εκείνη πορεύεται πάντα,για να την αναζητάει στους αιώνες…

Eleana Manousogiannaki