Το Τρίτο Στεφάνι,το αριστούργημα του Κώστα Ταχτσή,ζωντανεύει στο θέατρο Παλλάς,με την υπογραφή του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη. Στους εμβληματικούς ρόλους των Εκάβη και Νίνα – οι Μαρία Καβογιάννη και Μαρία Κίτσου.Το Τρίτο Στεφάνι αποτελεί μια κατάθεση μνήμης,όπου μέσα από τις προσωπικές ιστορίες των ηρώων περνάει ολόκληρη η σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας.Η διάθεση δεν είναι διδακτική. Περιέχει ένα σπάνιο χιούμορ που αναδεικνύει καίρια όλα εκείνα για τα οποία αξίζει να παλεύει κανείς στη ζωή.Αυτό που μαγνητίζει σήμερα στο “Τρίτο Στεφάνι”, κι αυτό που την ίδια στιγμή του χαρίζει τη διαχρονική του γοητεία,είναι μια ανελέητη κατάφαση στη ζωή.Τα πρόσωπα αυτού του δράματος,οι “ατσάλινοι” άνθρωποι μιας άλλης εποχής, υποφέρουν, κλαίνε, απελπίζονται, ματώνουν. Ποτέ όμως δε χάνουν πραγματικά την πίστη τους στη ζωή.Η Εκάβη και η Νίνα αγαπιούνται,μαλώνουν,μιλούν ακατάπαυστα,ψυχραίνονται και σιωπούν μόνο σ᾽αυτό που τις υπερβαίνει,που όλους μας υπερβαίνει,και κουβαλούν πάντα το όμορφο και παράξενο φορτίο της πατρίδας που τις γέννησε.

“Αυτό που σοκάρισε και στάθηκε και το πρωτοποριακό στοιχείο είναι ότι ολόκληρο το μυθιστόρημα στηρίζεται σ’ ένα συνεχή μονόλογο δύο γυναικών.Η γλώσσα τους και τα ήθη τους ανήκουν στη μικροαστική τάξη.Ο Ταχτσής,όντας ο ίδιος στη ζωή του ένας χείμαρρος λόγου και ελευθεριότητας,υιοθέτησε και στο βιβλίο του τον τρόπο αυτό.Είναι ο πρώτος που έκανε ύφος τη γλώσσα των μικροαστών.Είχε την ευφυΐα αλλά και το ταλέντο να την αναπαραγάγει σχεδόν θεατρικά.[…]”[O Ταχτσής] κάνει λογοτεχνία έχοντας απορρίψει τη φιλολογία. Μέσα από έναν κλαυσίγελο, αφηγείται πράγματα σοβαρά ακόμα και τραγικά με όπλο το πανταχού παρόν χιούμορ[…]Έτσι,μέσα από την κοινότοπη ιστορία δύο γυναικών,οι οποίες κινούν τα νήματα της μοίρας των αρσενικών, δίνει έναν πίνακα της μεταπολεμικής κοινωνίας.Ιστορικά γεγονότα περνάνε μέσα από τη ζωή των ηρώων.Το Τρίτο στεφάνι θα μας αποκαλύψει από πού ξεκίνησαν οι Εκάβες και οι Νίνες.Θα μας δείξει ποια είναι η ζωή μας σήμερα και γιατί είναι αυτή και όχι άλλη.[…]”