Από τη στιγμή που προχώρησε στην ορχήστρα του θεάτρου,ήταν συνδεδεμένος με τον πιο δύσκολο και σημαντικό ρόλο της παγκόσμιας δραματουργίας.Κανείς δε μπόρεσε να πάρει τα μάτια του,πάνω από τον Δημήτρη Λιγνάδη,ούτε από την Βασίλισσα Ιοκάστη της Αμαλίας Μουτούση.Μια Βασίλισσα-σύμβολο βγαλμένη από το 428 π.χ. όπου και γράφτηκε το σπουδαιότερο έργο του Σοφοκλή.Ένα έργο της ακμής ενός μεγάλου,αιώνιου πολιτισμού.

Εκπληκτική η μουσική του Μίνου Μάτσα,επηρεασμένη από την ελληνική παράδοση,ένας συγκλονιστικός Χορός,η μετάφραση του Γιάννη Λιγνάδη τόσο φυσική στην εκφορά του λόγου των ηθοποιών,τόσο καίρια,τόσο σπουδαία.Εξαιρετικά κοστούμια-υψηλής αισθητικής,λιτή σκηνογραφία και φωτισμοί που αναδεικνύουν την απλότητα μιας παράστασης-πρότυπο.

Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης πέτυχε ότι ονειρεύονται όλοι οι σκηνοθέτες στην καριέρα τους.Να φτιάξουν μια παράσταση-σημείο αναφοράς για την οποία θα μιλάνε πολλές γενιές αργότερα.

Ο “Οιδίπους Τύραννος” είναι πραγματικά μια παράσταση που έρχεται από τα βάθη του χρόνου,τόσο επίκαιρη,σε όποιο χρόνο και αν την εντάξεις. Ο Λιγνάδης μας δείχνει έναν Οιδίποδα που αρχίζει σπουδαίος και μεγάλος και τρανός, αλλά και με την απαραίτητη αλαζονεία ενός τέτοιου μεγαλείου, στοιχείο της ύβρης. Και μέσα από το παιχνίδι της μοίρας και του χαρακτήρα, μέσα από το ακραίο πάθος αλλά και ταυτόχρονα δέσμιος των συνθηκών, οδηγείται τελικά στην απόλυτη καταστροφή, μέσα από μια σπαραχτική πορεία για τον θεατή. Αυτή βέβαια δεν μπορεί παρά να πατά στην ψυχή και το σώμα του ίδιου του ηθοποιού, και περνά στα εκφραστικά του εργαλεία, που και αυτά είναι συχνά ψυχικά. 

“Αυτή η μέρα, θα σε γεννήσει και θα σε καταστρέψει”,λέει ο μάντης Τειρεσίας,δίνοντας την αρχή στον καταστροφικό μίτο της αλήθειας,που καλείται να λύσει ο Οιδίποδας ως το τέλος.Το συγκλονιστικό φιλί της Ιοκάστης στον σύζυγο/γιο της προκαλεί δέος και συγκινεί.Το ανθρώπινο πρόσωπο του Οιδίποδα φωτίζεται ως την απόλυτη συντριβή του.

Τολμώ να πω ότι ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης πετυχαίνει τον ιερό σκοπό της αρχαίας τραγωδίας.Την κάθαρση του ίδιου του θεατή.Ο Δημήτρης Λιγνάδης ξεκινάει και τελειώνει την παράσταση με τον ήχο του γκιώνη.Θα θυμόμαστε αυτόν τον “Οιδίποδα Τύραννο”ως το τέλος.Και μετά από εμάς και πολλοί άλλοι…!

Eleana Manousogiannaki