Ο διάσημος βέλγος σχεδιαστής μόδας στράφηκε περισσότερο στην κομψότητα και διατήρησε την τάση του υπερβολικού μακιγιάζ με τα μέτωπα των μοντέλων βαμμένα με μπλε και πράσινο χρώμα, τα πρόσωπα με λευκή σκόνη και τα μαλλιά σε κόκκινο και κίτρινο χρώμα.Οι χρωματιστές ρίζες της Billie Eilish, τα έντονα κραγιόν, οι ανοιχτές επιδερμίδες και οι τυχαίες σκιάσεις των ματιών παρουσιάστηκαν σε μία μοντέρνα εκδοχή, αλλά και με ματιά στα μέσα της δεκαετίας του 2000.Το μακιγιάζ ήταν σαφής αναφορά σε εικόνες του διάσημου φωτογράφου και make up artist Serge Lutens. Ο σχεδιαστής θεώρησε ότι η συλλογή αφορά το χρώμα και την υπερβολή.Αλλά πάνω απ’ όλα, αφορά τη συμπεριφορά μιας γυναίκας που όχι μόνο ντύνεται για να προσελκύει την προσοχή αλλά ζει για να γίνεται αντιληπτή και απολαμβάνει τη χαρά τού να γίνεται αντιληπτή.

Οι εμφανίσεις ήταν εμπνευσμένες από την καλά τεκμηριωμένη αγάπη του σχεδιαστή για την κηπουρική, η οποία απεικονίστηκε και στα ρούχα.Τα μαντίλια είχαν λουλούδια, τα φορέματα φτερά ενώ μοτίβα, φύλλα από τροπικά φυτά και ορχιδέες, στόλιζαν στενά φορέματα ή χαλαρά παντελόνια.Κομμάτια της ανδρικής γκαρνταρόμπας, όπως μπλέιζερ και τζάκετ μοτοσικλετιστή ήταν συνδυασμένα με pencil φούστες και φορέματα.Πολλά από τα σχήματα ήταν υπερμεγέθη, ιδιαίτερα τα εξωτερικά ενδύματα και τα φαρδιά παντελόνια, αλλά υπήρχαν και λεπτά, αισθησιακά φορέματα με έντονα print.Υπήρχαν και σύνολα με παγιέτες ή μεταλλικά κεντήματα και τα χρώματα που κυριάρχησαν ήταν δαμασκηνί, σμαραγδί, ματζέντα, βαθύ μοβ και μπορντό.

“Να βγαίνεις έξω, να απολαμβάνεις τη ζωή, να διασκεδάζεις – είναι πολύ σημαντικό – να είσαι κορίτσι των πάρτι. Υπάρχει κάτι μυστηριώδες, κάτι σκοτεινό, κάτι ρομαντικό, αλλά σκοτεινό ειδύλλιο”