Για εμάς τους Έλληνες η Μεσόγειος δεν είναι μόνο θάλασσα. Μέσα της χτυπάει η καρδιά μας. Καλοκαίρι και λαχταράμε διακoπές, επιστροφή στο μέρος, όπου μάθαμε να κάνουμε ποδήλατο

και να τρέχουμε ελεύθεροι στα δρομάκια. Το νησί ή το χωριό μας, ανοίγουν κάθε καλοκαίρι τις πόρτες τους και η αίσθηση χαλάρωσης και γαλήνης δεν περιγράφεται. Στα φτωχά αυτά Ελληνικά σπίτια, έχουμε ζήσει τα πιο πλούσια καλοκαίρια μας. Λευκά σπίτια, πετρόχτιστα σπίτια που ανοίγεις το παράθυρο και χαίρεται η ψυχή σου, γεμίζει φως. Ελληνικό φως! Το ξύπνημα της φύσης με τις ωραιότερες αποχρώσεις και τις μοναδικές μυρωδιές. Η μεσογειακή ομορφιά κάνει αυτήν την χώρα ευλογημένη. Οι βοριάδες της μας κρατούν ζωντανούς. Ο αέρας δροσίζει την ψυχή μας.

Τα ίδια τα σπίτια, οι άνθρωποι, συνθέτουν το σκηνικό. Χαμηλές οροφές και ταράτσες, τοίχοι από πέτρα ή ασβεστομένοι, αποχρώσεις του μπλέ, στολίζουν τα παράθυρα στα νησιά. Τα νερά της ποτίζουν ότι πιο αυθεντικό κουβαλάμε. Ακατέργαστο ξύλο και ψάθα. Καλάθια και καπέλα τα λιγοστά διακοσμητικά μαζί με έναν βασιλικό ή ένα πυθάρι στην είσοδο. Η αιώρα μας περιμένει

για ατέλειωτη ονειροπόληση. Λευκές αέρινες κουρτίνες, μακραμέ πλεχτά και χάλκινα σκεύη για την κουζίνα. περπάταμε ξυπόλυτοι και να απολαμβάνουμε τη ζωή μας!

Αυτά λατρεύουμε και σε αυτά πάντα θα επιστρέφουμε. Σε μια παραλία, με αέρα, αναγεννημένο από το φως. Αυτό που μονάχα εδώ λάμπει τόσο.