Ο Βασίλης Λογοθετίδης (Μυριόφυτο Θράκης, 1989 – 20 Φεβρουαρίου 1960) ήταν ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες κωμικούς ηθοποιούς του θεάτρου και του κινηματογράφου. Το πραγματικό του ονοματεπώνυμο ήταν Βασίλης Ταυλαρίδης. Καθιέρωσε το επίθετο Λογοθετίδης με το ντεμπούτο του στο θέατρο το 1919.

Ήταν Φθινόπωρο του 1957 όταν χρειάστηκε να χειρουργηθεί. Σταμάτησε τις παραστάσεις στο θέατρο Παρκ και με την προοπτική μιας σύντομης παραμονής στον Ευαγγελισμό, ανανέωσε τα συμβόλαια των ηθοποιών για τη χειμερινή περίοδο. Όμως ο ιατρός Θωμάς Δοξιάδης του συνέστησε να μείνει στο κρεβάτι και να μη βιαστεί να βγει, ώστε να αποθεραπευτεί τελείως, προτού ξεκινήσει για την κοπιαστική δουλειά της χειμερινής περιόδου,πρόβες, διπλές παραστάσεις κάθε μέρα έργων που απαιτούσαν τη διαρκή παρουσία του στη σκηνή,την αδιάλειπτη σωματική και πνευματική υπερένταση.

Οι συνεργάτες του, που του ήταν αφοσιωμένοι, σκέφτηκαν να μη ζητήσουν την εφαρμογή του συμβολαίου τους αλλά να αναβάλλουν κι αυτοί τις απαιτήσεις τους.

Ανέλαβαν λοιπόν, δύο από αυτούς- οι στενότερα δεμένοι μαζί του -ο Ευάγγελος Πρωτοπαππάς και ο Μιχάλης Παπαδάκης,να τον επισκεφτούν στον Ευαγγελισμό και να του αναγγείλουν με λεπτότητα την απόφασή τους.Δεν πρόφτασαν να τελειώσουν! Ο Βασίλης, πετάχτηκε από το κρεβάτι.
– Ποιος σκέφτηκε αυτή τη βλακεία; Επειδή εγώ είμαι ένα σαράβαλο και πότε το στομάχι μου,(είχε επανειλημμένα εγχειριστεί για έλκος του στομάχου)πότε η χολή μου, πότε κάτι άλλο, πρέπει εσείς να πεινάσετε; Φέρτε μου από το συρτάρι της ντουλάπας ένα τεφτεράκι. (Ήταν ένα βιβλιάριο ταμιευτηρίου). Πόσα λεφτά χρειάζονται για να πληρωθείτε όλοι σας;Έκανε το λογαριασμό, έκοψε μια επιταγή ,- αφήνοντας ένα αξιοθρήνητο υπόλοιπο – και την έδωσε..

Άκουσε ευγενικά την πρότασή μου να παίξει στην ταινία ” Ένας βλάκας και μισός” και με κοίταξε με ένα βλέμμα που ήταν παράπονο και μαζί αποδοχή της μοίρας,το οποίο δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσω.
– Γιατί να σε κάψω; μου είπε.
Φοβάμαι ότι δε θα μπορέσω να σου τελειώσω το γύρισμα. Είμαι πολύ κουρασμένος.

Είχε πάρει το μήνυμα. Σε ένα μήνα πέθανε.
………………………………………………………………………………………………

Ο Βασίλης Λογοθετίδης πέθανε στο σπίτι του στο Παλαιό Φάληρο το Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 1960 στις 17:45 από καρδιακή συγκοπή, σε ηλικία 62 ετών, ενώ ετοιμαζόταν να πάει στο θεάτρό του. Η είδηση του θανάτου του έγινε πρωτοσέλιδο στις εφημερίδες όχι μόνο γιατί χάθηκε ένας από τους μεγαλύτερους κωμικούς της γενιάς του αλλά και γιατί ο Βασίλης Λογοθετίδης ενσάρκωνε αυτόν ακριβώς τον μέσο μεταπολεμικό νεοέλληνα μικροαστό που έβγαινε από τη μιζέρια και προχωρούσε προς μια ελπιδοφόρα ανάπτυξη. Ο “τύπος” του ενέπνευσε πολλούς συγγραφείς, το πηγαίο ταλέντο και η εύφορη φαντασία του υπήρξαν γνώμονας για νεώτερους ηθοποιούς. Τη διεύθυνση του θιάσου του συνέχισε επάξια ο Χρήστος Ευθυμίου.

Μετά από εντολή του τότε πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή, η κηδεία του έγινε δημοσία δαπάνη στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών , παρουσία της πολιτικής ηγεσίας και συνέρρευσε τεράστιο πλήθος  – 50.000 Αθηναίων. Τάφηκε στο Α’ Νεκροταφείο. Ήταν άγαμος και δεν είχε στενούς συγγενείς. Είναι χαρακτηριστικό ότι ελλείψει συγγενών, τα συλλυπητήρια των παρευρισκομένων μετά τη νεκρώσιμη ακολουθία δέχονταν οι συνάδελφοί του ηθοποιοί.