“Άγριος σπόρος” του Γιάννη Τσίρου σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη!

“Άγριος σπόρος φύτρωσε—σ’ ακρογιαλιά και βράχο…

Χίλιους ανθούς επέταξε—και άλλα χίλια αγκάθια….

Οι ανθοί μοσχομυρίζανε—τ’ αγκάθια όμως τρυπούσαν…

Χιλιάδες προσπαθήσανε—να τόνε ξεριζώσουν…

Μα σα τόνε ξερίζωναν—σκόρπιζαν χίλιοι σπόροι…”

Μια ολοκληρωμένη παράσταση, τόσο για τη ρεαλιστική σκηνοθεσία και τις εξαιρετικές ερμηνείες αλλά κυρίως για τη δύναμη του κειμένου.
Κείμενο με λόγο απλό, μεστό και άμεσο που παραμένει από την αρχή ως το τέλος – χωρίς περιττά “φτιασίδια” – ειλικρινές, με υπαινιγμούς αλλά και αλήθειες, με αφορισμούς και στερεότυπα, προκαταλήψεις και διλήμματα, δίνοντας μια “ακτινογραφία” της ελληνικής κοινωνίας … βιοπάλη, παρανομίες, αγωνίες, ανάγκες, ανθρώπινες σχέσεις, “ταμπέλες”, το “είναι” και το “φαίνεσθαι”…

Cult φυσιογνωμία ο ήρωας – ιδιοκτήτης παράνομης παραθαλάσσιας καντίνας – άξεστος αλλά αυθεντικός, ειλικρινής, δοσμένος σε ένα καθημερινό αγώνα επιβίωσης με όλα τα μέσα, με χιούμορ, με θυμό με συγκίνηση. Ένα αγκάθι στον “καθωσπρεπισμό” μιας “δήθεν” κοινωνίας.

Ένας σπόρος άγριος που θα καταφέρει να ξαναφυτρώσει όσες φορές κι αν τον ξεριζώσουν……

Τρεις καταπληκτικοί και αποτελεσματικοί ηθοποιοί με απολαυστικές ερμηνείες, αποδίδουν εύστοχα τις ψυχολογικές εναλλαγές και κλιμακώνουν την αγωνία με τη αρωγή και καθοδήγηση της χαρισματικής Ελένης Σκότη.

Απίστευτος, αυθεντικός, σε συνεχή εγρήγορση ο Τ. Σπυριδάκης. Εξαιρετική η νεαρή ηθοποιός που υποδύεται την κόρη του αλλά και αποκάλυψη η ερμηνεία του νεαρού που υποδύεται τον “μπάτσο”, το εκτελεστικό όργανο …. (ήταν ο νικητής του “Survivor” πριν χρόνια, όπως έμαθα).

Γλυκόπικρη η αίσθηση βγαίνοντας από το θέατρο … πολλές οι σκέψεις για τα ελαττώματα και τα προτερήματα του Έλληνα … όλες οι “αποχρώσεις” της νεοελληνικής πραγματικότητας …επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε …

Το προλαβαίνετε μέχρι τις 29/3….

εχ

Tags

#theater