“Η υπηρέτρια”- Park Chan – Wook / “The Handmaiden”

Έχω αλλεργία σε όσους δηλώνουν πως κάνουν πολιτικοποιημένη τέχνη. Η τέχνη από μόνη της είναι μια πολιτική πράξη.                                                                                       

Ένα σαγηνευτικό θρίλερ που έρχεται κατευθείαν από το φεστιβάλ Καννών. Υπέροχη φωτογραφία, γυναικεία απελευθέρωση, αναπάντεχες εξελίξεις, γοητευτική ατμόσφαιρα, δυναμικές πρωταγωνίστριες. Όχι “εύκολη ταινία”, με εξαντλητική λεπτομέρεια στο κάδρο, ατμοσφαιρική φωτογραφία που μου έκοβε την ανάσα και με εμμονή στην υψηλή αισθητική, ο Κορεάτης σκηνοθέτης Park Chan – Wook εξελίσσει την Τέχνη του κινηματογράφου. 

The story: Τη δεκαετία του 1930 στην Κορέα, κατά την περίοδο της ιαπωνικής κατοχής, μια νέα κοπέλα (Sookee) προσλαμβάνεται ως υπηρέτρια σε μια Γιαπωνέζα κληρονόμο (Hideko) που ζει  μια μοναχική ζωή σε ένα μεγάλο κτήμα στην ύπαιθρο, με τον αυταρχικό θείο της (Kouzuki).

Αλλά η υπηρέτρια έχει ένα μυστικό….Τα πράγματα φαίνεται να προχωρούν σύμφωνα με το σχέδιο, μέχρι να έρθουν…απρόσμενες συγκινήσεις! Η ταινία είναι εμπνευσμένη από το μυθιστόρημα της Βρετανίδας Sarah Waters “Fingersmith”.  Will it hurt? Will it matter if it does?