Το  φως του πολιτισμού άρχισε να ανατέλλει μετά την αποχώρηση των Περσών από την κατεστραμμένη Αθήνα. Χρειάζονται λίγα δράμια στάχτης προτού υποσχεθείς την αναγέννηση.

Έτσι έπραξαν και οι Αθηναίοι φροντίζοντας πρώτα να επισκευάσουν τον Εκατόμπεδο ναό για να στεγάσουν το ξόανο της Θεάς Αθηνάς και να οχυρώσουν την Ακρόπολη με νέο τείχος.

Σιγά σιγά το φως της δημοκρατίας κέρδιζε, το σκοτάδι. Καθώς χτιζόντουσαν οι δωρικού ρυθμού κίονες στα ένδοξα Προπύλαια, άκουγες τα βήματα του Σωκράτη  ρυθμικά να βαδίζουν στην Αγορά και ο ίδιος να απορεί  “οὔτε μέγα οὔτε μικρὸν πέρι ἐπαΐω” δηλαδή, για την φύση ούτε λίγα ούτε πολλά ξέρω. Ήταν η αρχή της διαλεκτικής, πίστευε πως ο Θεός τον έβαζε να φιλοσοφεί και μαζί του στο πέρασμα των αιώνων φιλοσοφούσε όλος ο πλανήτης. Η Αθήνα τότε μέσα από το στόμα του Σωκράτη έδωσε μια άλλη διάσταση στην ηθική άρα και στην πολιτική.

Για τον Σωκράτη ηθικό είναι αυτό που μπορεί να αποδείξει η λογική.

Τα δικά μας βήματα μπορούν να ακολουθήσουν τον ίδιο στοχαστικό δρόμο επηρεασμένα από τον προπάππου μας Σωκράτη, κάνοντας μια  βόλτα στον πεζόδρομο που πήρε τα όνομα από τον πολιούχο  Άγιο των Αθηνών, Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη. Ήταν από τους πρώτους  Αθηναίους που πίστεψαν στον Χριστό – μαζί με την Δάμαρη – ακούγοντας το Κήρυγμα του Αποστόλου Παύλου στον Άρειο Πάγο.

Ο πεζόδρομος της Διονυσίου Αρεοπαγίτου ξεκινάει από το ύψος του Ναού του Ολυμπίου Διός και συνεχίζει μαγευτικός περνώντας από την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα. Μπορείς να σταθείς κάτω από τις ελιές, να σου φιλτράρουν τον ήλιο και να σε γεμίζουν αφύσικα με το φως, την πνοή και την μεγαλοσύνη αυτού του πολιτισμού που έλουσε όλον τον πλανήτη γνώση και δύναμη.

Θα σταθείς καταγοητευμένος στο παγκάκι έξω από το Ωδείο του Ηρώδη του Αττικού να ηρεμήσεις με τις μελωδίες που ηχούν μέσα από τα μάρμαρα από τις ανοιξιάτικες πρόβες του φεστιβάλ.

Μια βόλτα στην Πλάκα θα σε ταξιδέψει πολλά χρόνια πίσω. Θα νιώσεις ότι ξαναζείς σε έναν άλλο πολιτισμό όχι με την μεγαλοσύνη εκείνης της περιόδου αλλά με την ευλογία ότι ένα κομμάτι της Αθήνας μένει ανέγγιχτο. Θα σκοντάψεις πάνω σε βυζαντινούς ναούς και θα υποκλιθείς μπροστά από τα νεοκλασικά διατηρητέα κτήρια μιας Αθήνας που πασχίζει να μείνει ανέπαφη πολιτισμικά στο πέρασμα των αιώνων. Στα Αναφιώτικα θα δεις σπίτια κυκλαδίτικου ρυθμού μιας και ήρθαν εργάτες από την Ανάφη μετά την απελευθέρωση για να ανασυγκροτήσουν την Αθήνα.

Στην Οδό Αιόλου θα αντικρίσεις μπροστά σου τον Ωρολόγιο του Κυρρήστου, το γνωστό Μνημείο των Αέρηδων που χρονολογείται από τον 1ο αιώνα π.Χ. Είναι ένα οκταγωνικό κτίσμα, το οποίο λειτουργούσε ως ηλιακό ρολόι αλλά και μετεωρολογικός σταθμός απεικονίζοντας τους οχτώ αέρηδες στον ανεμοδείκτης της κορυφής, που περιστρέφεται ανάλογα με τη φορά του ανέμου.

Αν νιώσεις πως δεν έχεις χορτάσει ακόμη, είναι απαραίτητο να καθίσεις να απολαύσεις τον καφέ σου σε μια ταράτσα στην Πλάκα, να περπατήσεις στα πολύβουα σοκάκια κοντά στην Πλατεία στο Μοναστηράκι ή να απολαύσεις γλυκιές λιχουδιές σε παλιά καφενεία με τις ψάθινες καρέκλες και τα μαρμάρινα τραπεζάκια στον ήλιο.

Credits: Sophia Maravelia