Στην αριστερή όχθη του Σηκουάνα, εδώ στο Παρίσι, η πολυτέλεια έχει και πάλι το όνομα της!

Το ιστορικό ξενοδοχείο Lutetia άνοιξε τις πόρτες του στο κοινό μετά από μια ριζική ανακαίνηση που κράτησε τέσσερα χρόνια και κόστισε 200 εκατομμύρια ευρώ.

 

Τα εγκαίνια του Lutetia το 1910 δίνουν στη συνοικία της Νοτρ-Νταμ-ντε-Σαν ένα καινοτόμο αρχιτεκτονικό δημιούργημα, στον πρωτοποριακό και ανατρεπτικό για την εποχή του ρυθμό του art nouveau. Το ξενοδοχείο είναι ιδέα της κυρίας Μπουσικό, ιδιοκτήτριας του γειτονικού πολυκαταστήματος Bon Marche – το πρώτο αυτού του είδους στη γαλλική πρωτεύουσα, που συνεχίζει τη λειτουργία του στο ίδιο σημείο από το 1852.

Το Lutetia γίνεται αμέσως αγαπημένο σημείο συνάντησης λογοτεχνών, με πρώτο τον εραστή της πολυτέλειας Αντρέ Ζιντ να ενοικιάζει σε αυτό δωμάτιο με τον μήνα τη δεκαετία του 1920.

Στα σαλόνια του και κυρίως στο μπαρ του, διάσημο για τον διάκοσμο art deco, ο Ζιντ θα είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με την Αφροαμερικανή χορεύτρια Ζοζεφίν Μπεκέρ (Baker) και τα έξι παιδιά της, αλλά και το νεόνυμφο ζεύγος Ντε Γκωλ, που πέρασε στο ξενοδοχείο τη νύχτα του γάμου του, σύμφωνα με τα απομνημονεύματα του στρατηγού.

Την ίδια εποχή, στο Lutetia συχνάζουν ο Σάμιουελ Μπέκετ, ο Αντρέ Μαλρό, ο Αντουάν ντε Σεν Εξιπερί, ο Τζέιμς Τζόις, ο Αλμπέρ Κοέν, ο Πάμπλο Πικάσο, ο Τόμας Μαν στο πρώτο σκέλος της μακράς του αυτοεξορίας από τον ναζισμό, καθώς και ο μετέπειτα καγκελάριος Βίλι Μπραντ.

Την περίοδο του Μεσοπολέμου, το Lutetia περιγράφει με γλαφυρό τρόπο στο επιτυχημένο βιβλίο του “Ξενοδοχείο Lutetia” ο συγγραφέας Πιερ Ασουλίν.

Η γερμανική κατοχή φέρνει τους κατακτητές στα σαλόνια του ξενοδοχείου, όπου εγκαθίστανται οι υπηρεσίες της αντικατασκοπείας Abwehr και η μισητή μυστική στρατοχωροφυλακή Geheime Feldpolizei.

 

Το ξενοδοχείο συνεχίζει να γνωρίζει δόξες στο Παρίσι των δεκαετιών ’50 και ’60, πριν από την παρακμή της δεκαετίας του 1970.

Η εξαγορά του το 1985 από οικογένεια παραγωγών καμπανίτη δίνει πίστωση ζωής στο ιστορικό ξενοδοχείο, που περνάει πλέον σε έμπειρα χέρια, για να γνωρίσει δεύτερη εποχή δόξας.

Η περίπτωση του Lutetia δεν είναι μοναδική, ενώ ο σεβασμός που επέδειξαν οι νέοι ιδιοκτήτες του στην ανακαίνιση άλλων παρισινών μεγάλων ξενοδοχείων, όπως του Κριγιόν, εγγυάται τη συνέχιση του μύθου!