Μια από τις μεγαλύτερες Ελληνίδες ηθοποιούς, έφυγε πριν 35 χρόνια στις 3 Σεπτεμβρίου το 1983. 13 Απριλίου το 1929 γεννιέται η Έλλη Λαμπέτη (το πραγματικό της επίθετο ήταν Λούκου, το Λαμπέτη ήταν δανεισμένο από τους ήρωες του Αστραπόγιαννου του Βαλαωρίτη).

Η σπουδαία Ελληνίδα ηθοποιός το 1975 ερμήνευσε τη Δεσποινίς Μαργαρίτα, στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Ρομπέρτο Ατάυντε, υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Μιχάλη Κακογιάννη που ήταν και ο πρώτος που σύστησε το έργο στο ελληνικό κοινό. Την ίδια ακριβώς περίοδο στην Αμερική η Ε. Πάρσονς ερμήνευε τον ίδιο ρόλο και στη Γαλλία η Α. Ζιραρντό. Η Δεσποινίς Μαργαρίτα είναι δασκάλα Δημοτικού, είναι η πρώτη μέρα μαθημάτων και το κοινό είναι οι μαθητές της τάξης. Ο μονόλογος της, είναι ένα μάθημα πολιτικό, ένα σχόλιο πάνω στην εξουσία αλλά ο Ρομπέρτο Ατάυντε ουδεμία πρόθεση να διδάξει δεν έχει. Η αφύπνιση των συνειδήσεων είναι το μοναδικό ζητούμενο αυτού του σπουδαίου έργου που έχει παρουσιαστεί σε περισσότερες από τριάντα χώρες.

“Δεσποινίς Μαργαρίτα”, η τελευταία παράσταση.
Ήταν η τελευταία παράσταση του συγκεκριμένου έργου και μετά το 0.30, που δείχνει το τέλος της παράστασης, η Έλλη βγάζει την περούκα με το κοντό μαλλί και αρχίζει να συνομιλεί με το κοινό, τους φίλους της. Είναι η Έλλη, η θεατρίνα, όχι ο ρόλος… Η άλλη πλευρά ενός χρυσού νομίσματος…

 

.